Wederom WAUW....
Nu, na de boeken van Hobb en de nieuwe Feist, is dit echt een streling voor het oog.
Niet dat die slecht zijn, maar schrijven zoals hierboven kan in mijn ogen maar één iemand.
Soepel en vloeiend. De zuigende werking van één enkele zin. Daarna sta je meteen zelf op de vlakte...
Och...Het is onze wim....Hoe doe je dat toch?