Hij is groen en hij heeft donkere ogen met licht-getinte brillenglazen. Zijn dijen zitten ietwat laag en hij heeft flinke kleppen. Hij heet Golfje en hij is van ons.
Soesje, ons rode Suzuki-jappenbakje-voor-de-boodschapjes-en-om-de-kinderen-van-school-te-halen, begon vanalles onderweg te verliezen en toen het linkerachterwiel me inhaalde tijdens een heen-en-weertje naar de Katse basisschool, wist ik dat het tijd was. We hebben hem ingeruild voor een radio-cd-speler en daaromheen zit dus onze nieuwe hulpauto.
Toen ik de showroom binnenkwam, zag ik hem staan en dacht: die in ieder geval niet. Not. Niemals. Never. Zeker weten dat ik niet in zo'n boenke-boenke-bak ga rondrijden. Een boenke-boenke-bak? Ja, zo'n Golfje met getint glas, allerlei striping en spoilers, waarin jongelieden met foute petjes op hun door trendy kappers mishandelde haardos hun gehoor laten beschadigen door muziek (muziek?) die uit enkele speakers ter grootte van een gemidddelde koelkast tevoorschijn bibbert. Zo'n Golfje dat, als het naast je staat bij het stoplicht, elke halve seconde even twee keer zo groot wordt.
Dus liep ik verder.
'O, Wim,' kwaakte Elly, met een plotsklaps piepjonge stem, 'dit is een leuke.'
Vervuld van bange voorgevoelens draaide ik mij langzaam om. Ze wees met glimmende ogen naar de boenke-boenke-bak. Ze zag mijn blik wel, maar ik zag ook de hare. Het allereerste huwelijkse conflict leek zich acuut te hebben aangediend, eindelijk, na al die jaren. Ik zweeg en zocht verder. Er stonden immers tientallen goede en heel behoorlijke karretjes en daaruit zouden we ongetwijfeld een afgewogen, verstandige, volwassen, gemeenschappelijke keuze kunnen maken. Desnoods namen we een Daewoo, een Kia, een Polski of een Fiat Punto Turbo Diesel.
We hebben een vervanger voor Soesje.
Het is een metallic-groene boenke-boenke-bak met licht getinte brillenglazen.
Zijn dijen zitten wat laag en ook de groene achterlichten zijn mij een doorn in het oog.
Toch blijf ik beweren dat de belangrijke beslissingen binnen onze zo florissante relatie altijd door mij worden genomen.
