Die kreet hanteerde toenmalig uitgever Jacques Post van Uitgeverij M toen ik na de eerste twee Meestermagiërs en een flinke pauze met Vloch kwam. De perikelen rond de overgang van Elmar naar Uitgeverij M hadden me geen goed gedaan. Dat heb je met die gevoelige types...
Als diezelfde kreet nog geldig is, dan zeker voor datgene wat nu gebeurt. Het heeft me vier jaar gekost om weer "on writings terms" met mezelf te komen. Het voert te ver om hier de oorzaken aan te halen. Veel belangrijker is, dat ik sinds een half jaar weer schrijf. Mede dankzij onvolprezen Jürgen Snoeren, de eminente opvolger van Jacques Post bij M/Mynx. Mede dankzij enkele vrienden die de hoed en de rand kenden en de juiste dingen zeiden.
Na een goed gesprek en diepgaand overleg, adviseerde Jürgen mij De Grote Legende terzijde te leggen en het boek "ertussenin" eerst te schrijven. Toen ik na dat telefoongesprek de hoorn neerlegde, ging een periode van drie-en-een-halve dag in waarbinnen ik bijna 26.000 woorden van dat verhaal tussen Onmagiër en De Grote Legende in schreef. Alsof al die woorden zich in die vier jaar hadden opgehoopt in mijn achterhoofd. Bijna 26.000 woorden en nog geen vier uur slaap in ruim drie dagen. Dan zul je daarna wel helemaal op zijn, Wim. Nou, jawel, maar toch bleef het verhaal zichzelf gewoon doorschrijven. Het ene na het andere sterke karakter diende zich aan en door die personages heen ontwikkelde zich een plot waarvan ik voor het eerst in mijn schrijfloopbaan durf te zeggen dat het een Plot is, met een kapitale P. Dát en het besef dat ik een aantal fikse stappen omhoog had gezet op de schrijfladder, laten mij dag in dag uit genieten van het schrijven en vooral het schrijven van dít verhaal.
Het is komend voorjaar af en als alles volgens plan verloopt, zou er best wel eens een nieuwe Maryson kunnen liggen in 2011.
Nou komt die nieuwe Maryson er sowieso, want ik los medio 2011 mijn belofte aan Ron Puyn (Jack Lance) in dat ik voor zijn uitgeverij Suspense Publishing een bundel met korte verhalen zou uitbrengen. Een stuk of negen verhalen, waarvan er diverse al zijn verschenen, inclusief enkele prijswinnaars (Verstummte Musik en Nietzsche Station). Ik schrijf als extra nog een splinternieuw kortje, een soort bonustrack. De wereldberoemde fantasykunstenaar Chris Achilléos maakt de coverillustratie. Plan is, om de bundel op Castlefest 2011 te presenteren.
We zijn vier jaar verder. De Grote Legende gaat er hoe dan ook komen, maar eerst the story inbetween. Een duologie. Ik zal enkele voorproefjes hier op het forum plaatsen.
De slaper is voor de tweede keer ontwaakt. Goedemorgen!
