Die Weblog posts blijven fantastisch!
Dit heb ik met Lezen, ik moet echt moeite doen om overdag een boek door te komen, maar als het na 12'en word, vliegen (in de meeste gevallen) de pagina's gewoonweg door mijn handen. Al moet ik soms wel eens 4 keer stilstaan voor ik een zin begrijp, ach, ik kan lekker doorlezen!
Met schrijven merk ik het ook wel een beetje, naar mate ik 's avonds schrijven ga, voel ik gewoon dat het bijna vanzelf gaat. (met 's avonds bedoel ik ongeveer na 8 uur... overigens) Iets waar ik overdag soms nog wel eens redelijk wat moeite voor moet doen. Wat lijken lezen en schrijven toch veel op elkaar wat dat betreft. (al vind ik onder de les schrijven ook wel erg fijn, als ik me dan weer eens verveel omdat we voor de zoveelste keer hetzelfde herhalen - sommige kinderen wíllen ook gewoon niet leren, zucht - en de rumoerigheid... me net iets teveel wordt, dan vind ik het geweldig om in mijn verhalen weg te duiken... Het wordt dan allemaal anders, alles valt langzaam weg... behalve de woorden die de leraar verteld - tja, soms worden er onder het herhalen nog wel eens interessante dingen gezegd, en díé wil ik liever weer wel meekrijgen - Erg prettig)
Maar, of het de nacht is die dat gevoel brengt, de duisternis, de stilte? Geen flauw idee. Ik denk dat het meer met ontspannen te maken heeft... Op ten duur is er zo'n moment waarop het allemaal veranderd. Een keer punt. Het schijnt overigens wel dat bij sommige mensen de hersens pas later op gang komen, gnif. Maar of dat waar is? Ik denk gewoon dat je helderder kan denken als je je helemaal kan afsluiten voor de weinige indrukken om je heen. Dat je dan eventjes, voor korte duur vaak, één kan worden met je schrijfsels.