Ik word almaar digitaler. Moeiteloos zwem ik over het net, ik e-mail al jaren, sinds een ruim half jaar weet ik te sms'en. Ooit was ik een pionier op computergebied. Sinds Apple een piepklein computertje op de markt bracht, zit ik al te wurmen in opmaakprogramma's. Toen driekwart van reclame-ontwerpend Nederland nog zat te plakken en knippen, was ik al digitaal. Ik hyve nog niet – smoes: tijdgebrek – maar verder kun je me overal in Digiland vinden.
Websites maken is vooral een kwestie van ordelijk werken, dingen in de juiste mapjes proppen en op het juiste moment de juiste knoppen indrukken. Eigenlijk niets voor mij, dus. Elly en ik hadden echter besloten om de zes, zeven websites die we bezitten, dan wel gáán bezitten, eens even op geheel eigenwijze, sorry, eigen wijze te gaan gladjanussen. Dus moest een van ons eraan geloven. Iemand moest gaan dreamweaven. Ik dus.
Twee lange, uitputtende dagen in een Utrechts achterafzaaltje waren voldoende om mij de basics van Dreamweaver duidelijk te maken. Niet dat ik nu zomaar, hopla, een geweldige website neer kan zetten, hoor. Nee, dat gebeurt kruipsgewijs, met het Dreamweaverboek bij de hand en met wat hulp van Reuzen en Tjeerden.
Toch heb ik er veel zin in. De Maryson-website mág eindelijk wel eens. Hij schiet er steeds bij in door allerlei andere prioriteiten, zoals boeken, verhalen, evenementen en uitgevers-hulperij... o ja en vrouw en kinderen.
Volgende week dreig ik te beginnen. Ik ben al begonnen met het verzamelen van basis-beeldmateriaal, ik heb hier, op deze site al gevraagd wat men alzo wenst te zien op die site en mijn eerste teksten staan ook al in de steigers.
