De schrijver van deze boeken komt volgende week bij ons in de bibliotheek. Je kon je daarvoor opgeven. Ik kende zijn boeken helemaal niet (barbaars he?), maar uit nieuwsgierigheid nam ik een boek mee. Het enige boek waar een eerste deel van in de bibliotheek was. De Onmagier. De torens van Romander.
En... ik was gelijk verkocht. Heb het gevoel een goudmijn ontdekt te hebben: zoveel boeken in het vooruitzicht die ik nog lezen kan. Ik vind het schitterend, geniet van elke bladzijde.
Ik heb deel 1 nog niet eens uit, maar deel 2 ligt al klaar. Ik blader ook aldoor terug, want na verloop van tijd wordt veel duidelijk. Zoals dat Randoel een magyster van 900 jaar geleden moet zijn. Is dat dan een blik op het verleden, of zou hij boven de tijd geraakt zijn, en kijkt hij toe? Dat weet ik nog niet.
En Marakis, die vijftienhonderdzesenveertig treden op moet naar de troonkamer. Dat is toch een fantastisch beeld! Dat hoofdstuk! Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik zie hem gaan, al die treden op. En hoe hij er een kunst van gemaakt had het te kunnen.
Maar nu eindelijk waarom ik op deze plek in het forum reageer:
Waarom komt Delft voor in dit boek?
Dat is toch verbazend? De torens van het eiland Delft! Ik zie ze regelmatig in het echt, maar hier zal het wel anders bedoeld zijn.
met groeten van
Petasites
