Het Officiële W.J. Maryson Forum

Een dichtdraad, voor wie ervan houdt.
Ik geef een voorzet, maar ieder dichtsel is welkom.

*****

Zij en ik

Zij is, ik ben alleen de weerschijn
Zij doet, ik handel op haar woord
Zij denkt, mijn peinzen slechts de scheerlijn
Zij danst, ik wankel op haar koord

Liefdesverklaring van een pessimist

Als jij
net zo'n zware hoofdpijn krijgt
van het denken aan
alle verschillende manieren
waarop onze mogelijke relatie
kan eindigen

Mag ik dan je pijnstiller zijn?

@Asaherget: Je gedicht vloeit niet echt... je breekt de zinnen zo op dat het hapert...

Bedankt voor je reactie, het haperen zoals je het noemt is bewust zo gedaan. Ik houd persoonlijk niet zo van vloeiend in gedichten.

Deze is de "schuld" van Wim Urgel van Uitgeverij Kramat, zelf een eminent dichter:


Een holte in haar diepe schoot

De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door dode tunnels mensenpassen breed

De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt

De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt tegen de vergane dag
buigt hoopvol naar de hemelboog
die geurt naar straks en overstag

Dan gloort de zon door ontij heen
Tast huiddiep onder aarden zood
Weeft voor mijn oude troon van been
Een holte in haar diepe schoot

Vanuit de USA. Ik denk in het Engels, momenteel dus... in het Engels:


We sailed from port with hopes so high
On gentle summer breeze
We only had ourselves, no lie
And love became our ease

We touched the wrinkles of the sea
And found no ground for tears
We sailed and took a storm or three
And laughed away the years

But then our ship approached the North
Where winter froze our sail
No current moving back or forth
No carrying tide or gale

We sailed from port with hopes so high
We thought no storm could find
The void in which our bodies lie
But time came from behind

It tore our lives and love apart
And made us blind to us
It took my soul, it grabbed your heart
Drowned all days glorious
 
O time and storm, eternal sea
Please turn the tide this day
And bring my loved one back to me
Before we slip away

Ah, u hebt er verstand van!
Ik heb inderdaad met die zin het langst zitten worstelen, vond dit de beste oplossing, maar voelde het metrum lichtkens wrikken.
Ik denk er nog steeds over na.

Het ís een gedicht, maar ik heb er al een melodie bij...