Wat krijg je tijdens een Maryson Schrijfweekend voor je kiezen?
Veel. Het is maar een weekend, maar zo intensief, dat het wel een week lijkt. Niet mijn woorden, maar die van deelnemers aan eerdere weekends.
Doel van dit weekend is jullie liefde voor het schrijven “handen en voeten” , oftewel een eerste technische basis te geven, zodat jullie daarna met (nog meer) passie aan de slag gaan.
Ik ga weliswaar in eerste instantie uit van tekst- en taalanalyse, om alle deelnemers bewuster met hun taal om te laten gaan, alle elementen die van belang zijn voor het schrijven van een kort of lang verhaal passeren de revue.
Tekst- en taalanalyse eerst, dus. Het kiezen van de juiste bewoordingen, exact zijn, het zorgvuldig gebruik van adjectieven en superlatieven, zintuiglijk schrijven, het elimineren van overbodige tekst en dubbelingen, het op de juiste plek en juiste wijze verschaffen van informatie (het voorkomen van infodump) en nog meer.
We staan ook uitgebreid stil bij allerlei verhaal-elementen. Ik noem plot, dialoog, stijl, ritme, onderwerpkeuze, perspectief, spanningsboog, interne logica.
Verder stel ik vragen als: wat heb je nodig als serieus schrijver (in spe)?
Wanneer voel ik me schrijver?
Hoeveel muze, inspiratie heb ik nodig?
Wat voor soort schrijver ben ik? Wat zijn mijn krachten en zwakten? Kan ik dat zelf herkennen?
Ik geef voorbeelden van goed en slecht schrijverschap.
Ik schets een kort overzicht van het fantastische genre in binnen- en buitenland.
Ook ga ik in op de prozaïscher aspecten van het schrijven, zoals contracten, de royalties, benadering van uitgevers van bladen en boeken, het uitgeven in eigen beheer.
Uiteindelijk resulteert dit alles in de opdracht een kort verhaal te schrijven, waarbij veel van het geleerde al in praktijk kan worden gebracht. Het resultaat wordt ook nog even besproken.
De leidraad bij dit alles, door het hele weekend heen, is “Schrijven is...”
Daarop kan veel ingevuld worden, zoals “schrijven is kijken” of, ook een bekende: “schrijven is schrappen” of “schrijven is luisteren naar jezelf” of “schrijven is je zintuigen gebruiken”, enzovoort.
Dit alles wordt jullie op een allerminst schoolse manier aangereikt. Er wordt onderling gediscussieerd, maar er zijn toch ook momenten dat het even écht, ouderwets lessen is. Uit ervaring weet ik dat ook tijdens de koffiepauze, de lunch of het diner nog wordt doorgepraat over schrijven, soms tot in de kleine uurtjes. Net zo belangrijk als de lesuren zelf!
Zondagavond, na het slotbuffet, gaan jullie allemaal hopelijk zeer voldaan naar huis. Wie daarna nog vragen heeft, kan altijd bij me terecht.
