Pfff, meestal na zo'n lange reis naar Kats volgen er leuke, zonnige en vrolijke verhalen.
Nu een verslag maken van deze dag. Die eigenlijk ook zonnige en vrolijke delen had.
Allereerst was het mooi, het was druk, heel druk. Maar daarnaast ook heel intiem. Het was bijzonder, om zo dicht bij het verdriet van de familie te staan, als fan. De muziek van Wim speelde en er werd voorgedragen uit eigen werk, Elly haar vader sprak erg mooie woorden en Marie had een prachtig gedicht.
Maar het allermooiste was de kist van Wim, versierd met tekeningen van zijn kinderen, prachtig.
Heel speciaal dat Elly ons daarna ook nog even thuis uitnodigde. Waar er net als vanouds, heerlijk gelachen kon worden. Maar ondertussen was er toch die lege plek.
Hoopvolle woorden, dat er misschien nog een boek gaat verschijnen en wie weet ook nog wel een moet, in Wim's Bloemrijk in Kats
N