Niemand kan mij een exacte definitie van literatuur voorhouden.
Er doen allerlei criteria de ronde waaraan "literatuur" zou moeten voldoen.
"De hoofdpersoon moet een ontwikkeling doormaken binnen het kader van het boek."
Kijk, als dat het enige criterium zou zijn, dan zou een groot gedeelte van fantasy literatuur genoemd mogen worden.
"Het boek moet de lezer op enigerlei wijze raken."
Opnieuw lijkt veel fantasy literatuur te zijn.
"Er moet gelaagdheid in de vertelling zitten."
Nogmaals...
Maar er zijn vast criteria te bedenken waardoor veel fantasy buiten de literatuurboot valt. Zeker als men begint te schermen met de normering dat literatuur een directe en voelbare link met de werkelijkheid moet hebben. Als we daarin meegaan, zullen velen fantasy als literatuurvorm elimineren. Ikzelf zou dat niet doen, want ik ken aardig wat goede fantasy die meer raakvlakken met "de werkelijkheid" heeft dan veel "literatuur".
Bedoel ik dat knorrig? Nee.
De vraag is ook, of ik bezig ben met het scheppen van een literair werk, als ik schrijf.
Het antwoord is: nee.
Ik schrijf het verhaal dat zich ergens in mij bevindt, en dat verteld wil worden, zo goed mogelijk op. Met gebruikmaking van mijn vakmanschap en soms met hulp van muze en inspiratie.
Ik hoop inderdaad dat het lezers op enigerlei wijze raakt. Soit.
